Wprowadzenie

Modele wdrożenia centrów przetwarzania danych

Własne centrum danych

Model własnego centrum danych zakłada, że organizacja samodzielnie projektuje, buduje i utrzymuje całą infrastrukturę serwerową — od budynku, przez systemy zasilania i chłodzenia, po warstwę sieciową. Rozwiązanie to daje pełną kontrolę nad infrastrukturą, ale wiąże się z wysokimi nakładami inwestycyjnymi oraz koniecznością utrzymania wyspecjalizowanego zespołu technicznego.

Wnętrze centrum przetwarzania danych z szafami serwerowymi
Typowe wnętrze centrum przetwarzania danych z rzędami szaf serwerowych. Źródło: Wikimedia Commons.

Model kolokacji

Kolokacja polega na umieszczeniu własnego sprzętu serwerowego w obiekcie należącym do zewnętrznego operatora, który zapewnia zasilanie, chłodzenie, łącza sieciowe oraz fizyczne bezpieczeństwo obiektu. Model ten pozwala ograniczyć nakłady inwestycyjne związane z budową infrastruktury fizycznej przy jednoczesnym zachowaniu kontroli nad warstwą sprzętową.

Podejście hybrydowe

Coraz częściej organizacje decydują się na podejście hybrydowe, łączące elementy własnej infrastruktury z zasobami udostępnianymi przez zewnętrznych dostawców. Takie podejście umożliwia elastyczne skalowanie zasobów w zależności od bieżących potrzeb, przy zachowaniu części krytycznych systemów pod bezpośrednią kontrolą organizacji.

Dalsza lektura

Niezależnie od wybranego modelu, kluczowym elementem projektu pozostaje odpowiedni system chłodzenia — zagadnienie to omówiono w materiale Systemy chłodzenia w centrach danych.